قانون صدور چک (اصلاحات ۱۴۰۰)

قانون صدور چک با اصلاحات سال ۱۴۰۰ شامل مقررات جامعی در خصوص صدور، وصول و تضمین چک است. ماده ۱: چک سند تجاری است که به موجب آن صادرکننده وجوهی را که در نزد محال‌علیه دارد کلاً یا بعضاً مسترد یا به دیگری واگذار می‌نماید. ماده ۲۱: بانک مرکزی مکلف است ظرف مدت دو سال پس از لازم‌الاجراء شدن این قانون، سیستم‌های لازم برای اجرای این قانون را راه‌اندازی نماید. طبق این قانون، صادرکننده چک بلامحل علاوه بر جبران خسارت، به حبس از شش ماه تا دو سال و جزای نقدی معادل مبلغ چک محکوم می‌شود. در صورت تکرار، مجازات تشدید می‌شود.